رنو، کولئوس،
ثبت‌نام یکشنبه 29 مرداد 1396

سفرنامه کولئوس – قسمت اول

  • 17 اسفند 1395
  • Article Rating
سفرنامه کولئوس – قسمت اول

 

برف بازی با کولئوس

آخر اولین هفته از اسفند ماه سال 95، اتفاقی متفاوت رقم خورد. جدیدترین کراس اوور بازار ایران به چالشی سخت فراخوانده شد. رنو کولئوس که به تازگی توسط نگین خودرو به بازار معرفی شده است، پنجشنبه صبح با خبرنگاران تخصصی صنعت خودرو کشور همراه بود و پنج ساعت را در ارتفاعات تهران به برف نوردی و آفرود در یخ و گل سپری کرد. روز پنج شنبه برای اولین بار، یک کراس اوور به چالشی سخت آمد که شاید تا به امروز هیچ شرکت واردکننده ای چنین برنامه را تدارک ندیده است. نکته جالب این است که کمپانی رنو هم هیچ تست رسانه ای را برای کولئوس در برف و یخبندان برگزار نکرده است و این اولین بار در دنیا است که کولئوس توسط اصحاب رسانه در شرایط آفرود برفی مورد بررسی قرار می گیرد


رنو کولئوس با چه ویژگی هایی در این سفر حاضراست؟

رنو کولئوس خودرویی است کراس اوور که به موتور ۲٫۵ لیتری چهار سیلندر مجهز است و ۱۷۱ اسب بخار را با گشتاور ۲۳۳ نیوتون متر تولید می کند. قدرت این موتور توسط یک گیربکس CVT ایکس ترونیک به چرخ های جلو و عقب منتقل می شود. کولئوس این قابلیت را برای راننده فراهم میکند که با توجه به شرایط، خودرو را در حالت تک دیفرانسیل جلو، دو دیفرانسیل اتوماتیک با ضرایب انتقال متغیر و یا چهار چرخ با تقسیم نیرو مساوی قرار دارد. وجود گیربکس CVT از نسل ایکس ترونیک و ویژگی انتخاب حالت دیفرانسیل باعث شد تا کولئوس را در چنین سفری با خود همراه کنیم و پنج ساعت آن را در شرایطی سخت به چالش بکشیم.


آفرود در جاده ای از جنس یخ

قرار شد که با توجه به مسیر، ۷ کیلومتر برای رسیدن به کمپ در جاده های گلی، برفی و گاهی یخ زده رانندگی کنیم و به ارتفاع ۲۰۴۰ متری برسیم. این هفت کیلومتر مسیر از راه های پر پیچ و خم و شیب های زیاد تشکیل شده بود. عمق دره های کنار جاده های چیزی حدود ۵۰ تا ۲۵۰ متر بود. در قسمت هایی از جاده، بخش های برفی نکوبده، حدود ۵۳ سانتی متر عمق داشت. طی کردن این مسیر هفت کیلومتری با توجه به شرایط ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می کشید. برای ایمنی بیشتر، سه دستگاه خودرو دو دیفرانسیل شاسی مستقل هم با خود به همراه آوردیم تا در صورت بروز مشکل این خودروهای آفرودی کمکمان کنند.
وقتی هیجان و خطر ترکیب می شوند

بعد از گذر از قسمت های اولیه جاده، به کنارگذر پرتگاهی رسیدیم که عمق زیادی را داشت و ما باید با کولئوس از روی برف های نکوبیده و مسیر یخ زده عبور می کردیم. خودرو را در وضعیت چهار چرخ ثابت قرار دادیم از کنار پرتگاه شروع به حرکت کردیم. وقتی که سرعت خودرو کمی زیاد می شد و فرمان شروع به بازی می کرد، سیستم کنترل پایداری وارد عمل می شد و سعی می کرد خودرو را در مسیر نگه دارد. با اینکه پنج نفر سوار بر کولئوس بودیم تا حدی ارتفاع خودرو پایین آمده بود، ولی در کمتر قسمتی از مسیر، زیر خودرو به برف گیر می کرد. در این قسمت مسیر که تا حدودی شیب کمی داشت، می توان گفت که پایداری و عملکرد کولئوس مناسب و قابل قبول بود. زیرا این خودرو اساسا برای آفرودهای سنگین و تردد در چنین شرایطی ساخته نشده است. اگر بخواهیم مسیر تست خود را بیشتر شرح دهیم، باید بگوییم که اگر خودرویی چون تویوتا پرادو هم در چنین مسیری باشد و راننده آنچنان آشنایی خوبی به مسیر و نوع صحیح رانندگی نداشته باشد، می تواند به راحتی خود را به دردسر بیاندازد. پس می توانیم نتیجه بگیریم که ثبات در حرکت و قدرت کافی تا اینجای کار باعث شده تا کولئوس برای ما خودرویی قابل اعتماد و مقبول باشد.

در شرایط عجیب و غریب، کولئوس باورنکردنی بود

به نقطه ای رسیدیم که ما آن را سه راهی آب نامیده بودیم. با احتیاط از کنار آن گذشتیم و دوباره شیب های تند را آغاز کردیم. وقتی می گوییم شیب تند، شاید برای شما در تصویر چیزی نباشد. ولی یادتان باشد که یک شیب ۳۰ درجه که در حالت عادی به راحتی می توان از آن بالا رفت، در شرایط دمای منفی و پوشیده از یخ و برف، عبور از آن را بسیار سخت می کند.

 در ارتفاع حدود ۱۹۷۰ متری بودیم و باید ۷۴ متر دیگر را بالا می رفتیم و اینجا بود که به یک چالش جدید برخوردیم. کولئوس برای این که بتواند به محل کمپ برسد، باید از یک قسمت گل گرفته با شیب زیاد عبور کند. قبل از ورود به شیب یک چاله آب به نسبت بزرگ وجود دارد که عمق آن معلوم نیست و زاویه ورود کولئوس عبور از این مسیر را سخت می کند. در ضمن قسمت هایی از این معبر کوچک هم توسط آب شسته شده بود و کار را سخت کرده بود.
برای اینکه شرایط را آسان کنیم، خودرو راهنما اول از این معبر عبور کرد. بعد با فرمان دادن به راننده کولئوس و در نظر گیری فاصله سپر تا زمین، آن را به سمت بالا هدایت کردیم. در این مرحله سیستم کنترل پایداری الکتریکی خودرو را خاموش و دنده را در حالت تیپترونیک و سنگین ترین حالت قرار دادیم. با اینکه خودرو تنها سه چرخ روی زمین داشت، ولی بالاخره از معبر عبور کرد و بالا آمد.

آخر قصــه کولئوس در زمستان

نگاه اکثر خبرنگاران این بود که کولئوس واقعا خودروی نرم و بی سر و صدایی است. طراحی آن جذاب و دوست داشتنی است و نمی توان از آن گذشت. رنگ سفید خاص بدنه که گاهی با تابش نور آفتاب به سمت نقره ای تیره حرکت می کرد، جذابیت ظاهری کولئوس را افزایش داده بود. طراحی داخلی آن در عین حال سادگی و پرهیز از شلوغی، جذاب و دوست داشتنی است.

طی تست کولئوس در فرانسه و ایران، این خودرو می تواند به راحتی در بحث سرعت و شتاب هیوندای سانتافه را کنار بگذارد و در شرایط استاندارد شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۹٫۸ثانیه را ثبت کند.

گاهی وقت ها کولئوس آن ذات فرانسوی خود را نشان می دهد که آنچنان با سلیقه مخاطره جویان جور نیست. خودروهای فرانسوی معمولا با پیچیدگی و برنامه ریزی قانونمند کامپیوتر و گیربکس همراه هستند. این برنامه ریزی سخت باعث می شود که عمر خودرو بیشتر شود و به مراتب استهلاک کاهش پیدا کند. ولی گاهی قوانین فرانسوی داخل کولئوس در این سفر باعث شد تا ما شیطنت کمتری با آن داشته باشیم. به عنوان مثال وقتی که سیستم کنترل پایداری خودرو را خاموش کردیم تا چند حرکت نمایشی با آن در برف اجرا کنیم، دوباره سیستم کنترل پایداری الکتریکی را روشن می کرد و در هیچ حالتی نمی گذاشت که از مسیر خارج شویم. یا وقتی به سیستم چهار چرخ محرک خودرو فشار می آوردیم، متوجه زیاده روی ما می شد و خلاف دستور ما برای کاهش استهلاک، خود میزان انتقال قدرت را در دست می گرفت.

ولی در نهایت می توان گفت که رنو کولئوس جدید سربلند از این تست بیرون آمد و توانست اتفاق خاصی را به نام خود و نگین خودرو رقم بزند.

امتیاز به خبر :

عکسهای مرتبط

ارسال نظرات

نام

ایمیل

نظرات شما

هم اکنون هیچ نظری ارسال نشده است. شما می توانید اولین نظردهنده باشد.